...dust of time...

نوارمغزی های یک ذهن خسته

...dust of time...

نوارمغزی های یک ذهن خسته

...dust    of     time...

به افتخار غبار زمان ...
که روی همه چیز می نشیند
همه چیز ...
بزرگ و کوچک!!

+دیالوگ فیلم.یاکوب

حامی عزیز دل ما آمده رادیو امشب😊 


آهنگاشو میزارن و قلبم درد می گیره 

از معصومیت ها ، شورها و پاکی های از دست رفته 


+ تو به پنجره نگاه کن 

تا کمی بارون بباره 

با تو این خونه شبیه 

باغ گیلاس و اناره 


+ نفس نفس ... هم نفس ها ... ... 


& دیشب هم اشکان نوستالژیکم کرد 

شیرین ***
۰۱ مرداد ۹۷ ، ۰۱:۱۳ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر

دوره ترس تمومه 

.

.

.... 


با این بدن دردها و خماری ها هم کنار میام 

خصوصا وقتی خودمو با واقعیت ها رو به رو می کنم ، می فهمم چه قدرم برد کردم

همین که الان همه چی به پای خودمه خیلی خوبه

شیرین ***
۳۱ تیر ۹۷ ، ۰۱:۴۱ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر

حالا سوال اینجاست واقعا که : چرا نمیگذره ساعت؟ 


حتی با لحن نیکیتا خوانده شود 


+ این روزها هم زود می گذره هم دیر ! 

شیرین ***
۳۱ تیر ۹۷ ، ۰۰:۰۸ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر

آدم بی حوصله تر از خودم تا کنون در ارتباط با آدما ندیدم ! 


خیلی مراعات ها دارم و خوبم با همه و محبوبم ولییی عمق خاااصصی داره این جمله بالا


واقعا ندیدم تاکنون 


حتی اونایی که حوصله ما رو نداشتن و برامون موانع میزاشتن ، حال و حوصله شون بهتر از ما یعنی من بود ... 


بعد چیز جدیدی هم نیست آخه . از بدو ورودم به دنیای حقیقی تا مجازی رو ببینی ، کلا تعداد و مدل روابطم دیدنیه نسبت به بقیه آدما


من اگه حوصله داشتم الان اینجا نبودم که

شیرین ***
۲۹ تیر ۹۷ ، ۰۲:۵۵ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر

به یه بیداری خاصی دچارم 

حتی وقتی می خوابم هم بیدارم 


+ کوزه گر از کوزه شکسته آب می خوره 

× آدما تا وقتی به معنویت متصلن که یا نگران از دست دادن چیزی باشن یا نگران به دست آوردن چیزی باشن 

درسته؟ 


کاش نباشه

شیرین ***
۲۹ تیر ۹۷ ، ۰۲:۴۱ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر
متاسفانه یا خوشبختانه آدمیم که اصلا نمیشه به سرعت راجبم قضاوت کرد 
اما معمولا فکر می کنن که می تونن راحت قضاوت کنن و انجام میدن :/ 
نور مایند ... من از شخص به دل نمی گیرم ولی خب اعصابم به هم ور میشه 
و البته من عادت دارم به سکوت. بیشتر باید بی خیالی کنم

+ همون ایده ی طره ی سفید و اینا رو باید اجرا کنم 

+ اصلا نمی دونم دارم کجا میرم... فقط دارم میرم 

+ حالا جدا چرا اینقدر غرب نظریه پرداز داره و ماها هیچ؟ اون ها نویسنده و تولید محتوای جدی و ماها؟؟
قبل ۱۸۰۰ چه خبر بوده؟ 
ما توی کشور خودمونیم ولی دلمون همواره با اون هاست 
همیشه هم در حال مقایسه ایم 
واقعا چرا اینقدر خسته و بی حوصله و ناامید و بی همتیم؟ 
حالا که کم کم جهان میره به سمت جهانی شدن ، داستان چه جوری قراره پیش بره؟ 
ما کجای قصه قرار می گیریم؟

+ دارم با عزیزان نظریه پردازمون آشنا میشم ... به به 

+ عقیده م درست بود. همه اندیشمندا دماغ های سر به پایین دارن :)) 
حالا همه به صف نیم رخ😎😂 

+ شت ... فکر کنین!! کل جامعه شناسی اولیه درواقع یه جورایی برعلیه انقلاب ها و تاثیرات منفی رنسانس شکل گرفته!!!! در واقع محافظه کاری و تمایل به اصلاحگری به جای انقلاب و تعارض و کشمکش
خیلی برام جالب بود و فکرشو نمی کردم

+ یعنی واقعا وبر دست روی نقطه درستی گذاشته؟ 
خب واقعیت عیان اینه که اونا همه کاراشون حتی کارهای بد و نامردیشون با عقل و درایته اما ما چی؟ 
واقعا علت این تفاوت ها چیست!! ؟

هر ملتی روند خودشو داره. اینجور مقایسه ها بوی قدرت طلبی هم میدن اما خب ... بیراه هم نیست

+ این داستان ادامه دارد ...
شیرین ***
۲۹ تیر ۹۷ ، ۰۱:۲۹ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر
می دونید مشکل خیلی ها چیه؟ 
اینکه فکر می کنن دانش و مطالعه و عمق و تیپ شخصیتی و تحصیلات و فلان دخلی داره به بخش عاطفی آدمیزاد 

نچ عزیزان. وقتی پای عاطفه و رابطه عاطفی وسطه ، اصل اون بخش عاطفی وجود شماست و نیازهای شفافش که از پیش از نوزادی با شما بوده تا همین الان

بقیه ی عوامل صرفا تاثیرگذار هستن! 

بعد وقتی برای استدلال احساست از واژگانی نظیر من فکر می کردم فلان ، از اول می دونستم بهمان ، شخصیتم اون جوریه ، دانشم فلانه ، شغلم بهمانه استفاده می کنی ، یعنی هیچ درکی از احساس و عاطفه خودت نداری

به قول گلاب : حالا هی برو ، حالا هی بگرد ، تا یه جایی که نشه کاری کرد! 


+ دلم برای عاطفه و احساس می سوزه وقتی به راحتی لگدمال میشه 
یه زن معمولا هرچی هم شاخ باشه ، با عاطفه ش میاد وسط. بعد یکی میاد زارت میزنه ..... و!

+ با مهسا حرف می زنم 
حرفای بوی فرند اسبقشو فرستاده 
حالم بد شد اصن 
شیرین ***
۲۷ تیر ۹۷ ، ۲۳:۵۶ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر

نخواه علاقه هایی که در آن آزار باشد 

رها باش 

سرت را به آسمان بزن

مثل برگ ها


+ تمرین رهایی

شیرین ***
۲۷ تیر ۹۷ ، ۲۳:۴۵ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر

فاطمه من دوستت دارم همین شکلیتو 

اصلا هر شکلیتو 

الان یه پکیج جالب و عجیب متناقضی هستی که زیباست و من زیباییشو دوست دارم 

حالا به درک که همیشه جایی زندگی می کردی قرار بر این بوده فهمیده نشی ... درک نشی ... و همراهی نشی و همون واژه هایی که خودت بهتر می دونی 

به درک همه چی 

تو قشنگی ... پیش برو درخت کوچک من 

بیخیال بهارون 

بیخیال ... 


+ امروز که اومدم خونه برق رفته بود و با مامان درباره کودکیم حرف زدیم. راستش همیشه این کرمو داشتم. دلگیرم ازش و می دونم همه چی از من براش شکل معماست 

امیدوارم عواقب بدی نداشته باشه و اگرم داشت به درک واقعا 

من میخواستم بگم و گفتم 

بد هم نگفتم چیزی 

فقط از خودم گفتم که هی هم نگه چرا نمیری چرا نمیری 

باید به عمق قضیه پی ببره بالاخره 


اما جالب اینجا بود که تصوراتش از من در کودکی و نوجوانی تا حدود زیادی همون جوری بود که فکرشو می کردم 

البته مدت هاست که مقصر نمی دونمش و فلش رو گرفتم سمت خودم و پذیرفتم به هرحال هر چی که باشه من از این خونه به وجود اومدم و ...‌ 

اما خب بالاخره ... یه حس هایی هست گاهی خب 


و من کشف کردم اگه یه بچه با خلقیات مشابه من و یا حتی غیر مشابه در این زمانه به دنیا بیاد و در شرایطی که فهمیده نشه زندگی کنه ، احتمالا حالی بدتر از حال من و ضربه های شدیدتری می خوره 

چون اولا برچسب مسلم اختلال بهش می زنن همگان و دوما که بچه خودش رو می بینه بعد هم سن و سالای پرطرفدارشو می بینه بعد کلا سرویس میشه 

نمی دونم والا 

امیدوارم اینجوری نباشه البته


× به هرحال خوب یا بد ... نرمال یا غیر نرمال ... من امروز همینم که هستم. محصولی از شکست ها و موفقیت ها ... مجموعه ای از نقاط قوت و ضعف .. دقیقا مثل همه 


کاش یاری ... یارانی ... چیزی داشته باشیم جایی 

کاش

شیرین ***
۲۶ تیر ۹۷ ، ۰۱:۳۵ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱ نظر

درباره عشق میگم که یه چیز ماورایی اما توی دوری هاست که ماورایی باقی می مونه

آدمایی که بلد باشن می تونن شکلش رو به زیباترین حالت ممکن تغییر بدن و تا سال هاااا بهش امتداد بدن


به نظرم هر چه قدر جهان جلو رفت ، عشق پیچیده تر شد و زوایای پنهانش و تاریکش عیان تر


اینقدر منطقی شدن یه آدم عاشق پیشه حاصل یه چیز می تونه باشه!


وقتی ناگهان جلوی چشم هات می بینیش و احساس می کنی دیگه اون زمان و مکان ماورایی حاصل نمیشه و ...

یا خودت رو می بینی که دیگه نمی تونی باور کنی یا ببخشی ... 

و دیگه اون علاقه مثبت نامشروط راهشو گم کرده به هزار دلیل 


هر وقت دلتنگ بشم ، یادآوری تصاویری که از اون آدم ها برام ایجاد شده ، دلتنگیمو به یه آه تمام کننده ماجرا تبدیل می کنه و رفع میشه دلتنگی


از خودم دلگیر میشم ... از این فهمنده شدن های بی لذت در این کم سالی

از یاد گرفتن پوشیدن چشم ها 

از خودم دلگیر میشم ... از این همه تنهایی ... از سال های بخشیده شده


مثلا این روزها دارم سعی می کنم بشکن بشکن راه بندازم.‌سعی کنم موفق بشم توی چشم انسان ها نگاه کنم یا شادی به خودم بزنم 


نمیخوام ساکن تاریکی بشم و این دلیل بزرگیه برای ادامه دادن به تلاش ها


اما وقتی خودمو پیدا می کنم درحال فهمنده ی بی لذت بودن ، حالم ناخوش میشه

+ اون قدر دغدغه هامو می نویسم تا اشباع بشم 

اون قدر می نویسم از این خورنده های ذهن تا جواب سوال هامو پیدا کنم 

کل زندگی من با همینا جلو رفته 

خوشحالم که به هیییچ کس ربطی نداره که دارم به چی فکر می کنم و چرا و لازمه یا نه

من به نیاز های درونم و صدای درونم احترام میزارم 

گرچه گاهی باید به خودم نهیب بزنم 


× هیچ وقت دیگه به اسارت نرو 

اسارت بد دردیه 

اونم برای پرنده ی زخمی


+ حال من حال اسیریست که هنگام فرار 

یادش افتاد کسی منتظرش نیست نرفت ... 


× در هر صورت باید رفت 

نمی ایستم

شیرین ***
۲۶ تیر ۹۷ ، ۰۰:۴۵ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰ نظر